Hallo allemaal,

Doar bun'k weer! Daar stond ik dan weer om kwart over 12 in de middag op dinsdag 27 april op Nederlandse bodem. Ik kwam die tijd aan maar moest ongeveeer 100 keer mijn paspoort laten zien en werd wel 20 keer besnuffeld door een hond en moest wel 40 keer me koffers van het karretje afhalen en door de scan laten gaan. Hahahaha nou naar dat gehad te hebben kon het beginnen.

De mensen wie ik al die tijd dat ik daar zat zo gemist heb, kon ik nu in de armen sluiten. Ik kwam aanlopen en moest heel erg huilen wat er natuurlijk bij hoorde en het was een hele huilparty. Gelukkig dat ik ze allemaal weer kon zien en dat ze nog goed eruit zagen.
Trouwens!? Zo goed was het niet, want ze waren allemaal super witjes! Haha, dat was wel even wennen naar al die Antillianen daar op Korsou. Haha.

Die middag in de auto even geslapen naar huis en thuis waren opa en oma en tante tineke met lise en siem er. Allemaal begroeten en toen lekker lekker wat drinken met zijn allen. Ook de hondjes heb ik natuurlijk gezien, die waren ook door het dolle heen!

Die avond kwamen mijn vriendinnen wat ik ook echt niet had verwacht. Het hele huis was versierd en zij hadden hier ook aan meegeholpen.

Maar ondanks dit allemaal wil ik iedereen super erg bedanken voor de reacties en voor alle lieve kaartjes en andere gebaren die ik van jullie uit Nederland heb gekregen! Door al die lieve gebaren heb ik een leuke tijd daar kunnen hebben en weet je dat er mensen aan je denken! Dit geeft je een goed gevoel.

Ik kijk met een goed gevoel en een hele bijzondere ervaring terug op dit avontuur. Mensen vroegen me wel: Zou je het zo weer doen? Mijn antwoord is: JA ZEKER WETEN! Als ik de kans weer krijg zou ik het zo weer doen. Ik ga nu mijn SPW diploma behalen (dit jaar hoop ik) en dan ga ik SPH doen. Hier kan ik ook naar het buiteland. Even kijken hoe alles gaat lopen en jullie horen het wel. (Eerst de financien op orde brengen he?!) Hihi.

ALLEMAAL SUPER BEDANKT LIEVE MENSEN!

Veel liefs van Ellen uit het dorpje Hengel